Na een slechte nachtrust (vanwege de hitte en misschien de jetlag) waren we vroeg wakker. We hebben lekker rustig aangedaan en flink gelachen met Jennifer. Ik heb haar wat souvenirs gegeven zoals drop, stroopwafels en een shirt wat ik voor haar heb gemaakt met de tekst YELLOW erop. (dat zeggen wij altijd in plaats van Duh! Onderling grapje dus). Het ontbijt was met de hele groep. Het is hier echt erg luxe, en het ontbijt zag er dan ook weer bijzonder goed uit. Gewoon brood kennen ze hier wel, maar dat eten ze blijkbaar niet zo vaak. Het ontbijt bestond uit muffins, en andere lekker koffiekoeken en yoghurt. Ons hotel heeft een eigen Starbucks koffiebar, dus dat is prima geregeld. Deze koffie stond dan ook bij het buffet net als thee en jus ‘d orange. Om 09:00 uur begon de officiële openingssessie welke live op internet was te volgen. En dat is ook gelukt want we kregen een sms’je van Fleur dat ze mee konden kijken. Heerlijk idee dat hun bijna aan de andere kant van de wereld de zelfde beelden zien. Geeft je toch het gevoel dat ze erbij zijn! De “all star UWP band” begon te spelen. Het openingslied van de show “Song for the World” werd uitgevoerd, en het moment dat alle vlaggen naar binnen werden gebracht was wel even heel emotioneel. Mooi gewoon! Er waren diverse toespraken en vooral die van Tom Sullivan maakte wel indruk bij mij. Hij is blind, zingt te sterren van de hemel, en heeft een zeer leuk gevoel voor humor. In de All star groep zit namelijk een hele goede zangeres welke ook blind is. Tom sullivan zei dat hij dat niet leuk vond, want hij was altijd de gene die blind was en goed kon zingen…J. Een ander voordeel van blind zijn was ook dat je na 20 jaar niet kon horen of iemand ouder was geworden.
Na deze openingssessie was er nog een toespraak van Carlyn Lee, maar daar zijn we niet heen geweest. Wij vonden dat er wel voldoende is gekletst voor de hele dag en besloten heerlijk naar het zwembad te gaan. Heerlijk luxe hoor, Handoeken kun je zo bij de ingang van het zwembad meekrijgen. Zoveel als je wilt. Ook is er bediening op het zwembad. Zet maar op mijn rekening! Heerlijk aan de cocktails enzo… (die komen met die hitte trouwens best wel snel binnen…hahaha) Voor de lunch hebben we friet besteld met chickewraps, en Raymond heeft friet met een hamburger besteld. Het is hier zo giga warm dat we het op het laatst zelfs in de schaduw niet meer aan konden. Flink verkleurd. Nog net niet verbrand gelukkig.
We kwamen erachter dat ons fototoestel weg was en hebben stad en land afgezocht. De koffers helemaal uitgemolken, de tassen, het zwembad, de zaal, de receptie, lost and found….niks! Potjasdosie!
Half 6 was ons "BBQ across America" Buffet. Het buffet was wederom buiten. Dat is natuurlijk wel een voordeel als je altijd goed weer hebt. Het eten konden we weer in de grote zaal nuttigen aan de grote tafels.
(Rest van het verhaal komt z.s.m. en foto's komen er ook nog bij.... )
No comments:
Post a Comment